Vivijana Durante otvara 16. Beogradski festival igre

Baletska zvezda Vivijana Durante otvoriće 16. Beogradski festival igre. Ona će se kratkom besedom obratiti publici u Beogradu, i to pred nastup Holandskog teatra igre, 24. marta u Centru Sava.

Vivijana Durante (1967) se smatra jednom od najvažnijih balerina svoje generacije, i jednom od najboljih interpretatorki klasičnog dramskog repertoara. Bila je primabalerina londonskog Kraljevskog baleta, Američkog baletskog teatra u Njujorku, Teatra milanske Skale i japanskog K-baleta.

Vivijana Durante, Beogradski festival igre promo

Durante je rođena u Rimu, gde je sa samo šest godina započela školovanje u Baletskoj školi pri rimskoj Operi. Kada je imala deset godina, primetila ju je balerina Galina Samsova, i povela u Kraljevsku školu baleta u Londonu. Godinu dana kasnije, Vivijanina priča postaje inspiracija za televizijski dokumentarac pod naslovom Samo želim da igram!. Godine 1983. diplomirala je u Baletskoj školi, i odmah zatim, sa samo sedamnaest godina, dobila angažman u Kraljevkom baletu u Londonu.  Sa devetnaest godina je promovisana u solistkinju, a sa dvadesetjednom je dobila zvanje primabalerine. Ujedno, postala je do tada najmlađa primabalerina ove kompanije, a godinu dana kasnije, 1990. godine, i najmlađa umetnica koja je dobila nagradu Ballet Evening Standard.  

U londonskom Kraljevskom baletu, Durante je igrala sve glavne uloge u baletima Keneta MekMilana. Po rečima kritike, bila je nedostižna u baletima Manon, Romeo i Julija, Majerling, Rekvijem, Glorija, Princ pagoda, kao i u ulozi Anastazije u istoimenom baletu, za koju je nominovana za Nagradu Lorens Olivije. Igrala je takođe u svim postavkama Frederika Aštona, naročito osvajajući publiku u njegovim baletima Pepeljuga, Vragolanka, Rapsodija, Ondina, Mesec na selu, San letnje noći, Simfonijske varijacije…  U klasičnim delima, postavljala je sa neopisivom lakoćom nove tehničke i dramske standarde tumačeći glavne role u  baletima Labudovo jezero, Krcko Oraščić, Žizela, Uspavana lepotica, Bajadera, Don Kihot, Rajmonda, Dijana i Akteon, Silvija…  

Vivijana Durante, Beogradski festival igre promo

Vivijana Durante je bila inspiracija za brojne koreografe. Posebno za nju, kreirane su uloge u celovečernjim postavkama Vejna MekGregora i Amadea Amodija. Kao baletska zvezda, izvodila je često Balanšinov repertoar u produkciji Njujork Siti baleta. Neretko je snimala balete za televiziju, i bila na naslovnim stranicama časopisa Vogue, Elle, Cosmopolitan, Hello, Harpers Bazar… Pozirala je na fotografijama koje su pratile poznate kampanje Karla Lagerfilda i Valentina, i pojavljivala se i u reklamama za Gap i Tojotu.

Godine 1999., jedan nesporazum između Vivijane Durante i Kraljevskog baleta, eskalirao je u pravu medijsku oluju. Problem je nastao u odnosima između dve tadašnje primabalerine, nakon čega je Durante, kao jedna od najvećih zvezda britanskog baleta, spektakularno napustila trupu i pridružila se Američkom baletskom teatru u Njujorku, kao primabalerina. Ugovor sa ovom trupom joj je dozvoljavao da mnogo više gostuje, pa je tako otpočela seriju nastupa sa Baletom milanske Skale, Baletom u Tokiju i Baletom drezdenske Opere. Od 2003. do 2012. godine bila je primabalerina japanskog K-baleta, koji je osnovao njen kolega iz londonskog Kraljevskog baleta, Tecuja Kumakava. Gostujući, izvodila je sva Balanšinova dela, ali i balete Rudolfa Nurejeva, Rolana Petija, Uve Šolca…

Vivijana Durante, Beogradski festival igre promo

Danas je Vivijana Durante pokrovitelj škole Hamond i Novog engleskog baletskog pozorišta, a 2011. i 2016. godine je bila član žirija međunarodnog baletskog takmičenja u Lozani, gde je i sama (1984. godine) ponela zlatnu medalju. Durante je 2016.godine diplomirala u oblasti baletske pedagogije na Kraljevskoj baletskoj akademiji u Londonu, i iste godine se vratila u Kraljevski balet kao pedagog.  

Kritičari su uvek isticali njenu kombinaciju besprekorne tehničke veštine i glumačkih sposobnosti, opisujući je kao mešavinu latinske strasti i britanske hladnoće. Njene interpretacijeu baletima Anastazija i Manon (sa ruskim igračem Irekom Muhamedovim) označene su kao jedne od najboljih. Independent ju je nazvao “neprevaziđenom glumicom”, Daily Telegraf  “jednom od najvećih svetskih igračica”, a Mail on Sunday “budućnošću igre u Britaniji”.

Dobitnica je brojnih nagrada i priznanja, od kojih su najvažnije Prix de Lausanne (1984.), Time Out nagrada (1989), Evening Standard nagrada (1989), Premio Positano (1991), nominacija za Lorens Olivije nagradu (1997)… Bila je igračica godine u Britaniji, Italiji, Čileu, Japanu…